Zomernacht

Het is een warme nacht. Zo een waar ik al eerder op de avond van merkte dat de temperatuur nauwelijks daalde en waarin we met vrienden in de tuin de zoveelste fles frisse rosé openmaakten en de slappe lach uiteindelijk de overhand kreeg over de serieuze gesprekken. Om een uurtje of twee, als het nog steeds erg warm is, gaan mijn vrienden weg. Ik besluit nog even naar de zolder te gaan om wat e-mails te bekijken. Slapen in de warmte is immers nog steeds geen aantrekkelijk vooruitzicht en, waarschijnlijk door de rosé, ben ik ook gewoon nog niet moe.

Met de zolderramen open merk ik voor het eerst dat er een groepje jongeren op het pleintje voor ons huis zitten. Er wordt gelachen en gepraat. Soms luid maar meestal bijna fluisterend. Soms vallen er pauzes alsof er even wordt genoten van de stilte van de nacht. Het stelletje van het groepje zit tegen elkaar aan op het bankje, de rest zit op de grond. Een jongen zit op de schommel. Ik schat zo in dat de leeftijd van de groep rond 17 a 18 jaar moet liggen, al ben ik met dat schatten niet zo sterk geef ik meteen toe. Enkele blikjes fris en een enkel blikje bier staan op de grond. Er wordt ook een sigaretje gerookt. Het ziet er allemaal zomers en gezellig uit.

Terug achter de computer, maar met de ramen open, kan ik flarden van het gesprek horen. Treffend is de gelijkenis met de gesprekken die ik net daarvoor met mijn vrienden heb gehad. Niet zozeer het onderwerp als wel het samenzijn lijkt overigens ook hier het belangrijkste te zijn. Politiek, verliefdheid en vakantieplannen passeren de revue.

Na een half uurtje surfen besluit ik toch maar eens te gaan proberen te slapen. Het groepje zit nog steeds op het pleintje. Met de ramen open kan ik ze nog steeds goed horen. Ik zou kunnen besluiten mij er nu aan te gaan ergeren. Maar het is een warme zomernacht, de avond is mooi en van iedereen. Na enige tijd gaan de jongeren weg en kussen en zwaaien elkaar goedenacht. Ja, het was inderdaad een mooie avond.

In het Leids Dagblad vanmorgen lees ik dat overlast veroorzakende jongeren wellicht een blow- of totaal verbod tegemoet kunnen zien op pleintjes en plekken in Groenoord-Zuid. Vooropgesteld dat ook ik bedreigingen en vernielingen onacceptabel vind en het best kan zijn dat er ergens ingegrepen moet worden, ben ik wel van mening dat plek- en gebruiksverboden leuk en daadkrachtig ogen maar meestal helemaal niets oplossen. De wijken Groenoord en Noorderkwartier –West alsmede het Nieuw Leyden gebied kennen talloze pleintjes, parkjes en bankjes waar als alternatief op kan worden neergestreken. Daarbij werkt zo’n verbod alleen bij strenge en snelle controle. Ik zie onze arme wijkagent voor Noord al gedwongen de hele zomernacht rond te fietsen.

Rustige plekjes creëren waar jongeren dan wel heen kunnen gaan en niemand storen of gewoon eens toegeven dat er na twee uur voor dezelfde groep jongeren ook gewoon geen plek is waar ze dan wel heen kunnen (alles is immers dicht) lijkt mij een veel constructievere oplossing. Het ‘afsmeren’ van de ’ problemen’ aan andere wijken werkt ook niet.. vraag maar eens aan de mensen van de Zeeheldenbuurt naar hun ervaringen na het pleinverbod in de Kooi.

Eenvoudigweg besluiten om je niet overal meteen zo aan te ergeren werkt bij mij overigens altijd goed. Ik heb na die koude winter ook weer zin in de zomer met die lekkere warme zomernachten. Als het aan mij zou liggen is die groep jongeren dan gewoon ook weer welkom op ons aller pleintje.